System poradników PDF — od jednego testu do biblioteki

Punkt wyjścia

Pomysł był prosty: poradniki przygotowane jako PDF powinny mieć własne miejsce na stronie. Nie trzeba było od razu budować rozbudowanej platformy. Najpierw potrzebny był jeden materiał, jego karta, strona opisu i dwa czytelne działania: przeczytać oraz pobrać.

Dlatego pierwszy test wykonano po uporządkowaniu nawigacji. Wykorzystano istniejące Wpisy i kategorię Poradniki. Nie powstał równoległy katalog ani osobny system użytkowników. Użytkownik miał trafiać do materiału bez zbędnych kroków.

Co robiliśmy

• Przeanalizowano dostarczony PDF AI od zera: właściwy tytuł, opis, serię i 33 strony.
• Do biblioteki mediów wgrano oryginalny plik. Okładkę przygotowano z pierwszej strony, bez zmiany treści dokumentu.
• Utworzono zwykły wpis z zajawką, obrazkiem wyróżniającym i trzema polami ACF: PDF, liczba stron, seria.
• Sprawdzono katalog, HOME, widok wpisu, telefon oraz rzeczywiste pobranie. Dopiero później dodano kolejne paczki.

1. Jeden PDFAI od zera: karta, opis, Czytaj i Pobierz PDF.
2. KontrolaSprawdzenie pliku na serwerze i po pobraniu.
3. BibliotekaKolejne materiały, w tym seria Głębiej 01–10, w tej samej strukturze.

Archiwalny widok pierwszego testu AI od zera: opis wpisu i działania do tego samego PDF.

Co zadziałało

Biblioteka ma teraz 14 prawdziwych poradników. Dziesięć części serii Głębiej ma po 27 stron. W ostatniej paczce sprawdzono wszystkie pobrania, typ pliku i zgodność ze źródłem. Katalog pokazuje opublikowane wpisy, a HOME pobiera trzy najnowsze; lista nie jest wpisana na stałe w szablonie.

Co nie zadziałało

Pierwszy import zatrzymał błąd narzędzia. Poprawiono go przed dodaniem kolejnych materiałów.

Oprócz wyglądu kart sprawdzono otwieranie i pobieranie PDF-ów.

Co poprawiliśmy

Poprawiono import i zabezpieczono go przed ponownym dodaniem tej samej paczki.

Nie nadpisywano starszych poradników przy dodawaniu nowych. Okładki zachowują związek z dostarczonymi dokumentami, a liczba stron i seria są polami edycyjnymi. Dzięki temu kolejny poradnik można dodać przez panel, bez zmiany kodu i bez nowego builda motywu.

Rzeczywisty widok pierwszego poradnika na telefonie z testu importu. To zrzut historyczny, nie bieżący licznik biblioteki.

Czego się nauczyłem

• Jeden sprawdzony materiał daje lepszą podstawę do rozwijania biblioteki niż hurtowy import bez podglądu.
• Otwarcie adresu nie potwierdza jeszcze pobrania dobrego pliku. Warto sprawdzić oba działania.
• Oryginalny PDF i jego opis na stronie mają różne role: dokument zostaje nienaruszony, opis można edytować.
• Ograniczenie narzędzia należy nazwać, a następnie wybrać inną metodę sprawdzenia tego samego wyniku.

Aktualny status projektu

DZIAŁA. Kolejny poradnik dodaje się jako wpis kategorii Poradniki, z PDF-em, okładką, zajawką, liczbą stron i ewentualną serią. Można także połączyć go z Programem przez istniejące pole Powiązany program. Publiczna karta pojawia się po publikacji; szkic pozostaje do sprawdzenia.

System można rozwijać kolejnymi materiałami w tej samej strukturze. Nie ma teraz potrzeby budowania kont, płatnego dostępu ani osobnej aplikacji. Backup i możliwość przywrócenia wpisów pozostają częścią każdego większego importu.

Źródła i granice opisu